Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Τα γραμματόσημα της Μοσχόπολης


    Η Μοσχόπολη βρίσκεται ΒΔ της Κορυτσάς στην Βόρειο Ήπειρο. Υπήρξε μεγάλο μορφωτικό και οικονομικό κέντρο του ελληνισμού, ιδιαίτερα δε του βλαχόφωνου. Τον 18ο αιώνα την βρίσκουμε στο αποκορύφωμα της ανάπτυξής της. Το 1720 ιδρύεται το δεύτερο στην βαλκανική τυπογραφείο στην Μοσχόπολη, μετά από αυτό της Κωνσταντινούπολης. Το 1730 λειτουργεί το «Ελληνικό Φροντιστήριο» το οποίο το 1744 αναβαθμίζεται σε «Νέα Ακαδημία». Πλήθος είναι οι πνευματικές μορφές του ελληνισμού που εμφάνισε η Μοσχόπολη. Τεράστια και η εμπορική άνθηση κι ο πλούτος. Καραβάνια με Μοσχοπολίτες εμπόρους ξεκινούσαν και μετέφεραν εμπορεύματα στις παραδουνάβιες περιοχές, στη Μολδαβία, στην Οδησσό, στην Βιέννη. Πολλοί εγκατασταθήκαν εκεί, διέπρεψαν και απέκτησαν τεράστιες περιουσίες. Πολλοί και οι εθνικοί ευεργέτες που άφησαν περιουσίες για να γίνουν έργα κοινής ωφελείας. Πρώτη έδινε το παρών η Μοσχόπολη και στους εθνικούς αγώνες. Αυτό το πλήρωσε πολύ ακριβά. Το 1769 για την συμμετοχή της στην εξέγερση των Ορλωφικών καταστράφηκε από στίφη Τουρκαλβανών. Το 1788 υπέστη την δεύτερη καταστροφή από τα στρατεύματα του Αλή Πασά. Η καταστροφή της το 1916 ήταν η τελευταία και σχεδόν τελειωτική.

    Στις 14 Δεκεμβρίου 1912 η Μοσχόπολη απελευθερώνεται από τον τουρκικό ζυγό κατά τους Βαλκανικούς πολέμους. Όμως οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής πιέζουν την ελληνική κυβέρνηση να αποχωρήσει από το βορειότερο τμήμα της Ηπείρου το οποίο σχεδιάζουν να αποδώσουν στο νέο κράτος που δημιουργείται, στην Αλβανία. Έτσι τον Φεβρουάριο του 1914 οι ελληνικές αρχές και ο στρατός αποχωρούν.
     Οι Βορειοηπειρώτες όμως δεν μπορούν να ανεχθούν μόνο μια τόσο μικρή γεύση ελευθερίας. Επαναστατούν κηρύσσουν την αυτονομία τους και απωθούν τους νέους τους κατακτητές σε όλα τα μέτωπα.
     Η Μοσχόπολη απελευθερώνεται πάλι, από τα αυτονομιακό στρατό και από Κρήτες εθελοντές με επικεφαλής τον Κρητικό οπλαρχηγό Παύλο Γύπαρη στις 24 Ιουνίου 1914. Πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής αναλαμβάνει ο Παύλος Γύπαρης και την φύλαξη της πόλης οι άντρες του.  Στα υψώματα βόρεια της Μοσχόπολης καραδοκεί ο Αλβανός οπλαρχηγός Σαλί Μπούτκα με τους άνδρες του.

      Σε λίγο καιρό τίθεται σε κυκλοφορία από το ταχυδρομείο της Μοσχόπολης μία σειρά 15 γραμματοσήμων αξιών 1 λεπτού μέχρι 25 δραχμών, συνολικής ονομαστικής αξίας 47.66 δραχμών, ποσό μεγάλο για την εποχή αυτή.
Φέρουν επιγραφή ΗΠΕΙΡΟΣ και αξίες σε λεπτά και δραχμές.

Οι αξίες 1 λεπτού ως 50 λεπτά, εννέα γραμματόσημα εικονίζουν τον δικέφαλο αετό του Βυζαντίου (και της Ηπείρου) σε διάφορα χρώματα. 

Οι αξίες 1 δραχμής ως 25 δραχμές, 6 συνολικά είναι δίχρωμα με κεντρική απεικόνιση αρχαίων νομισμάτων του βασιλέα της Ηπείρου Πύρρου που κυκλοφόρησαν στην Μεγάλη Ελλάδα (Κάτω Ιταλία και Σικελία) κατά την εκεί εκστρατεία του.
       Τα γραμματόσημα αυτά σύμφωνα με πληροφορίες τυπώθηκαν στην Αμιένη της Γαλλίας με την χαλκογραφική μέθοδο (grave) σε φύλλα των 25 τεμαχίων. Σύμφωνα με ενδείξεις τα γραμματόσημα αυτά πρέπει να είναι ιδέα εμπόρου γραμματοσήμων της Αθήνας εκ Κρήτης και γνώριμου τόσο του Ελευθέριου Βενιζέλου όσο και του Παύλου Γύπαρη. Την υλοποίηση της κατασκευής ανέλαβε έμπορος γραμματοσήμων με έδρα το Παρίσι. Τα γραμματόσημα φθάσανε στην Αθήνα, το ίδιο και ο εκ Παρισίων συνεργάτης (ίσως τα έφερε μαζί του). Οι δύο μαζί αναχώρησαν για την Μοσχόπολη όπου παρέδωσαν τα γραμματόσημα στον Παύλο Γύπαρη και αυτός με την σειρά του τα παρέδωσε στον Θεοφάνη Γεωργιάδη, διευθυντή των Τηλεφώνων (Τ.Τ.Τ. Τηλεφωνείο, τηλεγραφείο, ταχυδρομείο).

 Ο Θ. Γεωργιάδης άρχισε αμέσως την διάθεση των γραμματοσήμων στο κοινό αλλά και με επιστολές του διέθετε τα γραμματόσημα σε αγοραστές στο εξωτερικό.
         Τα γραμματόσημα αυτά ετοιμάστηκαν από τον Μάιο του 1914 όταν η Μοσχόπολη ήταν σε αλβανικά χέρια. Η επιγραφή «Ήπειρος» δείχνει πως πρόθεση ήταν να κυκλοφορήσουν κάπου στην Ήπειρο. Ούτε καν ο Γύπαρης δεν μπορούσε να ξέρει αν θα έφθανε στην Μοσχόπολη ή κάπου αλλού.
         Ποιος ήταν άραγε ο σκοπός των εμπλεκομένων εμπόρων; Το οικονομικό όφελος; Μάλλον! Να βοηθήσουν τον αγώνα του Παύλου Γύπαρη προσφέροντάς του τα γραμματόσημα σαν μέσο οικονομικής στήριξής; Μάλλον και αυτό! Ήσαν όλα αυτά κάτω από την σύμφωνη γνώμη του Ελευθέριου Βενιζέλου; Όταν ο Βενιζέλος το 1905, ως αρχηγός των επαναστατών Θερίσου έστελνε γραμματόσημα της Θερίσου στο «Κρητικό Λόμπυ» των Αθηνών με την παράκληση να τα δώσουν στον Άγγλο δημοσιογράφο (δηλαδή στον James David Bourchier) τι είχε κάνει; Γνώριζε την δύναμη του γραμματοσήμου σαν μέσο διατράνωσης και τεκμηρίωσης εθνικών στόχων αλλά και σημαντικό μέσο χρηματοδότησης των αντίστοιχων εγχειρημάτων.
Εγώ προσωπικά δεν βλέπω γιατί θα πρέπει κάποιοι να μιλούν για κερδοσκοπική και ανεπίσημη έκδοση εφόσον σε όλο τον κόσμο τότε και τώρα, υπάρχουν πλήθος παρομοίων εκδόσεων χωρίς αντίστοιχους χαρακτηρισμούς.
         Στα τέλη Οκτωβρίου 1914 ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει πάλι την Βόρειο Ήπειρο. Η κυβέρνηση της Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου παραδίδει την εξουσία στις ελληνικές αρχές. Αυτό έγινε με άδεια της Αγγλίας και της Γαλλίας.
Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος είχε ήδη ξεκινήσει και η γεωπολιτική κατάσταση είχε αλλάξει ριζικά. Η Αντάν ήθελε να προσεταιριστεί την Ελλάδα στον πόλεμο αλλά και να υπάρξει ασφάλεια στα μετόπισθεν του μακεδονικού μετώπου»
        Ο Παύλος Γύπαρης παραμένει στην θέση του, τα δε γραμματόσημα με διαταγή του στρατιωτικού διοικητή Ηπείρου Γ. Βάρδα επισημάνθηκαν με

ΕΛΛ. ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΜΟΣΧΟΠΟΛΙΣ ώστε να μπορούν να κυκλοφορούν και με την ελληνική διοίκηση. Επισημάνθηκαν οι 13 πρώτες αξίες της σειράς, χωρίς δηλαδή το 10δρ. και το 25δρ.
        Στην συνέχεια η Ελλάδα προχώρησε στην ενσωμάτωση της Βορείου Ηπείρου στην ελληνική επικράτεια. Εκλέχθηκαν Βορειοηπειρώτες βουλευτές που κατέλαβαν τα έδρανα της ελληνικής βουλής και η Βόρειος Ήπειρος χωρίστηκε σε δυο νομούς Αργυροκάστρου και Κορυτσάς και αποτέλεσε τμήμα του Ελληνικού Βασιλείου.
        Αυτό κράτησε πολύ λίγο. Σε λίγους μήνες ο εθνικός διχασμός πήρε μεγάλες διαστάσεις και η σύγχυση και η ακυβερνησία κυριάρχησαν. Σε αυτή την διαμορφωμένη κατάσταση ιταλικός στρατός κατέλαβε την περιοχή του Αργυροκάστρου και γαλλικός στρατός την περιοχή της Κορυτσάς, όπου δημιουργήθηκε η καλούμενη «Γαλλική Δημοκρατία της Κορυτσάς».

        Οι ελληνικές αρχές χωρίς να πιεσθούν ιδιαίτερα από τις δυνάμεις της Αντάν αλλά και χωρίς ουσιαστικές δυνατότητες άσκησης εξουσίας εγκατέλειπαν τις θέσεις τους και αποχωρούσαν. Έτσι και ο προϊστάμενος του ταχυδρομείου της Μοσχόπολης μάζεψε γύρω στις αρχές Οκτωβρίου τα γραμματόσημα και το λοιπό υλικό και αποχώρησε. Τα γραμματόσημα τα παρέδωσε στην κεντρική υπηρεσία και βρέθηκαν αργότερα στην αποθήκη σφραγιστού χάρτου και καταστράφηκαν στην πυρά μαζί με όλα τα άλλα απόθετα γραμματόσημα το 1931.

       Ο Παύλος Γύπαρης και οι άνδρες του έμειναν μόνοι να φυλάνε την Μοσχόπολη μέχρι που έφθασαν οι Γάλλοι εκεί με τον επικεφαλής αξιωματικό να συναντιέται με τον Παύλο Γύπαρη τον οποίο αφού τον εγκωμίασε του δήλωσε πως την ασφάλεια της Μοσχόπολης την αναλαμβάνει πλέον ο γαλλικός στρατός, ο δε Γύπαρης και οι άνδρες του θα αποσταλούν αλλού για να υπηρετήσουν. Πράγματι ο Βενιζέλος είχε υποδείξει τότε στους Γάλλους πως μόνο ο σκληροτράχηλος Γύπαρης μπορούσε να τσακίσει τα σώματα των Τούρκων ατάκτων. Οι Γάλλοι όμως την δημιουργηθείσα λεγεώνα των «Ελλήνων Κρητικών» με επικεφαλής τον Παύλο Γύπαρη τους τοποθέτησαν στο μέτωπο της Αλσατίας όπου και παρασημοφορήθηκαν για την ανδρεία τους.
         Το βράδυ της 16 προς 17 Οκτωβρίου 1916 ο Σαλί Μπούτκα και οι άνδρες του επιτέθηκαν εναντίον της ανυπεράσπιστης Μοσχόπολης. Οι Γάλλοι δεν αντέδρασαν. Οι Αλβανοί κατέστρεψαν και κατέκαψαν την πόλη, κατέσφαξαν δε τους κατοίκους, όσους δεν πρόλαβαν να διαφύγουν. Ο Σαλί Μπούτκα εγκαταστάθηκε εκεί, από όπου απειλούσε και έστελνε τελεσίγραφα προς τους Γάλλους στην Κορυτσά.

Δημήτρης Περδίκης    

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Αώος: Κατακραυγή για φράγμα της Αλβανίας στο τελευταίο ελεύθερο ποτάμι της Ευρώπης

Περισσότεροι από 200 επιστήμονες από 33 χώρες ζητούν από την αλβανική κυβέρνηση να ακυρώσει το σχέδιο για κατασκευή φράγματος στον Αώο, το τελευταίο ποτάμι της Ευρώπης που κυλά ανεμπόδιστα στη θάλασσα.

«Ο Αώος είναι το τελευταίο μεγάλο, άγριο ποτάμι της Ευρώπης εκτός της Ρωσίας» επισημαίνει στο περιοδικό
New Scientist ο Ούλριχ Άικελμαν, μέλος της οργάνωσης River Watch που ξεκίνησε τη συλλογή υπογραφών.

«Δεν έχει υπάρξει περιβαλλοντική μελέτη των επιπτώσεων που θα είχε το φράγμα στο ποτάμι και τα οικοσυστήματά του» λέει ο Φρίντριχ Σίμερ, υδροβοτανικός του Πανεπιστημίου της Βιέννης που υπέγραψε το αίτημα.

Ο Αώος πηγάζει στην Ελλάδα, ψηλά στη βόρεια Πίνδο, και εκβάλλει στην Αδριατική Θάλασσα. Έχει συνολικό μήκος 260 χιλιομέτρων, από τα οποία τα 70 στην Ελλάδα και τα υπόλοιπα σε αλβανικό έδαφος.

Ένα μικρό φράγμα λειτουργεί ήδη σε έναν από τους παραπόταμους του Αώου στην Ελλάδα. Η ροή του πέρα από αυτό το σημείο έχει δεχθεί ελάχιστες επεμβάσεις, και σύμφωνα με τους επιστήμονες τα οικοσυστήματά του παραμένουν εν πολλοίς ανεξερεύνητα.

«Δεν αποκλείεται να γνωρίζουμε περισσότερα για τη λεκάνη του Αμαζονίου από ό,τι για τον Αώο» λέει ο Άικελμαν.

Η Αλβανία έχει σχέδια για συνολικά οκτώ υδροηλεκτρικά φράγματα κατά μήκος του ποταμού. Το πρώτο, ύψους 25 μέτρων, προγραμματίζεται να κατασκευαστεί στο Πότσεμ. Λίγο πιο κάτω στη ροή του ποταμού υπάρχει ένα νησί που φιλοξενεί σημαντικούς πληθυσμούς πτηνών.

Τον περασμένο Μάιο, η αλβανική κυβέρνηση ανέθεσε την υλοποίηση του έργου σε τουρκικές εταιρείες. Λίγες εβδομάδες αργότερα, τον Ιούλιο, ο υπουργός Ενέργειας Ντάμιαν Τζικνούρι ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση έχει λάβει τις τελικές αποφάσεις της.

«Μια αναπτυσσόμενη χώρα σαν την Αλβανία δεν μπορεί να είναι μουσείο» είπε.

«Η ανάπτυξη έχει κόστος για το περιβάλλον».
Επιμέλεια: Βαγγέλης Πρατικάκης

Newsroom ΔΟΛ

Μια νέα σχολική χρονιά ξεκινάει: Τετράδια και παιχνίδια για τα Ελληνόπουλα της Βορείου Ηπείρου μας!

Όπως κάθε χρ250916 IEROSLOXOSόνο έτσι και αυτή την σχολική χρονιά ο “Ιερός Λόχος 2012″ σε συνεργασία με την ΣΦΕΒΑ Θεσσαλονίκης, συλλέγει σχολική ύλη (τετράδια, γόμες, στυλό κ.τ.λ.), παιδικά βιβλία που προάγουν την φιλοπατρία και παιχνίδια με σκοπό να τα προωθήσουμε στα ελληνόπουλα της Βορείου Ηπείρου.

Βοηθήστε και εσείς την προσπάθεια μας είτε με λίγα τετράδια είτε παιχνίδια που δεν τα χρειάζεστε πλέον.

Μπορείτε να τα αποστείλετε μέσω ταχυδρομείου κατευθείαν στα γραφεία της ΣΦΕΒΑ, είτε να τα παραδώσετε εσείς κάθε Τετάρτη στην παρακάτω διεύθυνση:
Επαρχιακή Επιτροπή Θεσσαλονίκης

Τσιμισκή 126 – Τ.Κ. 546 21 – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Τηλέφωνα.: 6932 306904, +30 (231) 0 270 812
F.A.X.: +30 (231) 0 207 340

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: thessaloniki@sfeva.gr

Θερμή παράκληση τα μεταχειρισμένα είδη να είναι σε καλή κατάσταση.
Ρούχα δεν χρειάζονται.

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων!

Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Αφιέρωμα της ιστοσελίδας της ΣΦΕΒΑ για το Νεοχώρι Αγίων Σαράντα

Να γνωρίσουμε τα χωριά της Βορείου Ηπείρου: Το ΝεοχώριΤο Νεοχώρι (Κασίμ- Αλάιμπεη) είναι ένα μικρό χωριό  στην πρώην  επαρχία του Αλύκου, σήμερα στο δήμο Φοινίκης.
Απλώνεται απάνω σε μια ράχη, νοτιοανατολικά του Αλύκου και  6 χιλιόμετρα ΝΑ των Αγ. Σαράντα, σε υψόμετρο  100 μ.
Πήρε το όνομα Κασίμ-Αλάιμπεη από την κτηματία, Κασίμ Αλάι, μπέης, που το είχε τσιφλίκι κατά τα τέλη του 19ου αιώνα. Αργότερα άλλαξε το όνομα σε «Νεοχώρι», μια και  ιστορικά είναι ένας νέος οικισμός.
Η παράδοση λέει πως ένας βλάχος με καμιά εικοσαριά πρόβατα εγκαταστάθηκε πρώτος οικογενειακώς. Μετά ήρθαν και λίγες οικογένειες. Μετά το 1946 εδώ μετοίκησαν  πολλοί κάτοικοι από το χωριό Πάλη, στο κέντρο του Βούρκου,  μετά τον πνιγμό του. Νεοχώρι το ονόμασαν.
Την δεκαετία του ’30 ήταν περιουσία του Λόρδου Ιταλού Μπιμπέλι. Αυτός έκτισε εκεί τη βίλα του όπου αργότερα έγινε Δημοτικό σχολείο. Το γύρω πνιγμένο μέρος μετατράπηκε από τον λόρδο ως μέρος κυνηγιού για πάπιες και χήνες.
Στις στατιστικές εμφαίνεται για πρώτη φορά σ’ αυτή του 1913 με 85 κατοίκους. Στην απογραφή του 1923 είχε 52 κατοίκους  και το 1927 κατέβηκε στους  45.
Οι κάτοικοι του είναι όλοι ελληνικής καταγωγής.
Αν και μικρό το χωριό δεν γλύτωσε από την ταξική πάλη. Το 1953 ο Κώστας Σιώζιος (απόγονος της οικογένειας Βλάχου) κηρύσσεται κουλάκος. Σειρά είχε ο Βαγγέλης Τσούρας, να ντεμασκαριστεί ενώπιον όλων για την «εχθρική» δουλειά του.
Το Νεοχώρι ενώθηκε με  άλλα 10 νοικοκυριά στον Ενωμένο Συνεταιρισμό του Αλύκου και αργότερα στον Συνεταιρισμό Ανώτερου Τύπου της Φοινίκης με 17 νοικοκυριά.
Κυριότερη κατεύθυνση της οικονομίας είναι τα σιτηρά και η χοντρή κτηνοτροφία.
Στα χρόνια της συνεταιριστικής ζωής έφθασε τους 273 κατοίκους, λειτούργησε Δημοτικό σχολείο και εμπορικό κατάστημα.
Σήμερα, λόγω της μετανάστευσης οι κάτοικοί του, είναι πολύ λίγοι.
(από συνεργάτη της ΣΦΕΒΑ στη Β. Ήπειρο)

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: Όλο και αναβαθμίζονται οι οργανωμένοι τσάμηδες στην Αλβανία

• Οι Τσάμηδες έχουν οργιάσει στην Αλβανία, καθώς εκτός των άλλων διεκδικούν και υπουργείο στην κυβέρνηση Έντι Ράμα.

• Με αφορμή την Παγκόσμια Διάσκεψη για την «Τσαμουριά», που έγινε στους Αγίους Σαράντα, δόθηκε ευκαιρία σε όλα τα γνωστά ανθελληνικά στοιχεία στα Τίρανα να ξεσπαθώσουν εναντίον της Ελλάδας.

• Έτσι, με δημοσιεύματα σε διάφορες αλβανικές εφημερίδες και άρθρα, όπως αυτό του Διεθνούς Συμβουλίου για την «Τσαμουριά», πληροφορήθηκε η αλβανική κοινή γνώμη ότι η «Τσαμουριά» καταλαμβάνει όλη την παραθαλάσσια περιοχή του Ιονίου από το Βουθρωτό μέχρι την Πρέβεζα…

• Η αλβανική κυβέρνηση του σοσιαλιστή Έντι Ράμα ανέθεσε τη Γενική Διεύθυνση Αρχείων του Κράτους στο κόμμα των Τσάμηδων, μια κίνηση που προαναγγέλλει ουσιαστικά την ανάθεση και υπουργικής θέσης σε Τσάμη.

• Το κόμμα των Τσάμηδων διεκδικεί το υπουργείο Πολιτισμού, αν και μάλλον θα περιορισθεί σε θέση υφυπουργού, ζητώντας ακόμη αξιώματα που θα εμπεδώσουν την επιρροή του στην κρατική μηχανή, όπως η Υποδιεύθυνση της Εφορίας, το Τελωνείο Δυρραχίου, η Διεύθυνση Ελέγχου των αυτοκινήτων στα Τίρανα και το πολύ κομβικό γραφείο της νομιμοποίησης των αυθαιρέτων στα Τίρανα.

• Αρκετά αλβανικά ΜΜΕ αναφέρονται πάντως στην «παντρειά» του Σοσιαλιστικού Κόμματος με τους Τσάμηδες, ειδικά με την ανάθεση θέσεων στη Νότιο Αλβανία, αποδίδοντάς την και στη σύγκρουση του Ράμα με τον πρώην βουλευτή του Σοσιαλιστικού Κόμματος Κώτσο Κοκεδήμα, που είχε φτιάξει δικό του μηχανισμό με διορισμούς δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων.


Ο εξωφρενικός
exofrenikos@hotmail.com 


ΤΟ ΠΑΡΟΝ
18/09/2016

Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2016

ΖΩΓΡΑΦΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟ - 123 χρόνια στην καρδιά της Κωνσταντινούπολης

Στις καλές εποχές του το Ζωγράφειο Λύκειο είχε περισσότερους από 500 μαθητές. Τα τελευταία περίπου είκοσι χρόνια ο αριθμός των μαθητών είναι γύρω στους 50

Ζωντανό μνημείο του ελληνισμού, ιστορικό σχολείο της Κωνσταντινούπολης, αλλά και αρχιτεκτονικό στολίδι, με τη Χιακή Σφίγγα ως έμβλημα να συμβολίζει διαχρονικά «τη νίκη του φωτός της παιδείας κατά του σκότους της αμάθειας», το Ζωγράφειο Λύκειο ετοιμάζεται την ερχόμενη Δευτέρα να γιορτάσει... 123 χρόνια συνεχούς λειτουργίας.

«Το σχολείο μας είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Θέλουμε να στείλουμε το μήνυμα ότι είμαστε ακόμη στον τόπο μας, στη γενέτειρά μας, και συνεχίζουμε», δηλώνει στο «Εθνος» ο διευθυντής του σχολείου Γιάννης Δεμιρτζόγλου.
Γέννημα-θρέμμα Κωνσταντινουπολίτης, απόφοιτος ο ίδιος του Ζωγραφείου (της τάξης του 1978), και διευθυντής του ιστορικού Λυκείου τα τελευταία 22 χρόνια, ο κ. Δεμιρτζόγλου όντως «συνεχίζει» να κρατάει ψηλά τη σημαία της ελληνικής εκπαίδευσης στην Πόλη.
Προϊόν... του Διαφωτισμού, το Ζωγράφειο Λύκειο άνοιξε τις πύλες του το 1893 για να καλύψει τις εκπαιδευτικές ανάγκες της τότε ακμάζουσας ελληνικής κοινότητας. Με δεδομένο ότι τα λοιπά ελληνικά σχολεία δεν μπορούσαν την εποχή εκείνη να απορροφήσουν τον μεγάλο αριθμό Ελλήνων μαθητών στην πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αποφασίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα να χτιστεί ακόμη ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα, όπερ και εγένετο. Πολλοί ήταν εκείνοι που έσπευσαν να χρηματοδοτήσουν το έργο, με κορυφαίο ωστόσο τον Ηπειρώτη τραπεζίτη, τότε εργαζόμενο στο Παρίσι, Χρηστάκη Ζωγράφο (εξ ου και το όνομα Ζωγράφειο) που συνεισέφερε πάνω από 10.000 χρυσές λίρες.

Ο αρχιτέκτονας

Τον σχεδιασμό του κτιρίου ανέλαβε ο σχετικά νέος τότε Περικλής Φωτιάδης, ο οποίος έμελλε στην πορεία να καταξιωθεί ως ένας από τους Ρωμιούς αρχιτέκτονες (μαζί με τους Β. Κουρεμένο, Λ. Καυταντζόγλου, Β. Ιωαννίδη, Κ. Κυριακίδη) που συνέβαλαν τα μάλα στον εξευρωπαϊσμό-εκδυτικισμό του προσώπου της Κωνσταντινούπολης, βάζοντας ο ίδιος την υπογραφή του σε οικοδομήματα όπως η Θεολογική Σχολή της Χάλκης κ.ά.

Εξωστρεφής και πολυπράγμων ο διευθυντής του Ζωγραφείου Λυκείου Γ. Δεμιρτζόγλου. Μαζί με τα παιδιά πρωταγωνιστεί σε πλήθος εκδηλώσεων στην Κωνσταντινούπολη, αναβιώνοντας έθιμα, όπως τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα
Εξωστρεφής και πολυπράγμων ο διευθυντής του Ζωγραφείου Λυκείου Γ. Δεμιρτζόγλου. Μαζί με τα παιδιά πρωταγωνιστεί σε πλήθος εκδηλώσεων στην Κωνσταντινούπολη, αναβιώνοντας έθιμα, όπως τα χριστουγεννιάτικ
Το Ζωγράφειο ξεκίνησε να λειτουργεί ως σχολείο αρρένων, με έμβλημά του τη Σφίγγα, και έγινε μεικτό αρκετές δεκαετίες αργότερα, το 1996. Τις καλές εποχές, ειδικά πριν από τις απελάσεις των ετών 1964-65, φοιτούσαν σε αυτό περισσότεροι από 500 μαθητές. «Η καλύτερη σχολική χρονιά από άποψη πλήθους παιδιών ήταν η σεζόν 1961-62 με 520 μαθητές», σημειώνει ο κ. Δεμιρτζόγλου ανατρέχοντας στην ιστορία του σχολείου στο οποίο έχει πια αφιερώσει ολόκληρη τη ζωή του.
Στην πορεία, βέβαια, τα δεδομένα έμελλε να αλλάξουν για την ελληνική κοινότητα της Πόλης, με τις μαζικές απελάσεις στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974 να οδηγούν σε νέα κύματα φυγής μαθητών από τα ελληνικά σχολεία.

«Τα τελευταία περίπου 20 χρόνια οι μαθητές στο Ζωγράφειο είναι 40 με 50. Πέρυσι είχαμε 41 μαθητές και φέτος έχουμε 48», δηλώνει στο «Εθνος» ο κ. Δεμιρτζόγλου. Ο αριθμός μπορεί να φαντάζει ανησυχητικά μικρός, ειδικά εάν αναλογιστεί κανείς ότι μιλάμε για ένα σχολείο οχτώ τάξεων (τεσσάρων τάξεων γυμνασίου και τεσσάρων λυκείου, βάσει του τουρκικού εκπαιδευτικού συστήματος). Ο επίμονος και πολυπράγμων διευθυντής του Ζωγραφείου ωστόσο δεν πτοείται. Αντιθέτως, παραμένει δραστήριος και βγαίνει «προς τα έξω» διοργανώνοντας σειρά εκδηλώσεων, συνεπικουρούμενος φυσικά από τους μαθητές του ιστορικού ελληνικού σχολείου και τις οικογένειές τους, από Ελληνες ομογενείς, καθώς και από πολλούς εκ των παλαιών αποφοίτων.

«Είναι σημαντικό να βγαίνουμε έξω στον κόσμο», δηλώνει στο «Εθνος» ο καταξιωμένος εκπαιδευτικός, που μάλιστα τιμήθηκε τον Δεκέμβριο του 2015 με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για την προσφορά του στην ομογενειακή παιδεία. Με δική του πρωτοβουλία είναι που ήχησαν και πάλι τα τελευταία χρόνια στην καρδιά της Πόλης, στη Μεγάλη Οδό (Ιστικλάλ) του Πέρα, τα χριστουγεννιάτικα κάλαντα από τα στόματα των μαθητών του Ζωγραφείου. «Στόχος είναι να συνεχίσουμε τα ήθη και έθιμα. Τα Χριστούγεννα μαζεύονται πλέον για τα κάλαντα περίπου 180 με 200 άτομα», σημειώνει ο κ. Δεμιρτζόγλου, ο οποίος μάλιστα συνοδεύει τους μαθητές με το ακορντεόν του στους δρόμους της Πόλης.


Εκδηλώσεις

Με πυρήνα το Ζωγράφειο πραγματοποιείται κάθε χρόνο πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων (συναυλίες, εκθέσεις, θεατρικά, διαγωνισμοί διηγήματος κ.ά.), καθώς και ένα διεθνές μαθητικό συνέδριο εστιασμένο στη ζωή και στο έργο μεγάλων Ελλήνων δημιουργών (τον ερχόμενο Μάρτιο θα είναι η σειρά του Γιώργου Θεοτοκά).
Οσο για το μέλλον, ο διευθυντής επιμένει να ελπίζει. «Δεν μπορείς να ζεις δίχως να ελπίζεις», μας λέει, βλέποντας μάλιστα θετικά στοιχεία μέσα στον γενικότερο αναβρασμό. «Η ελληνική ομογένεια είναι σήμερα πιο οργανωμένη από ό,τι παλαιότερα. Τα τελευταία χρόνια έχει επιτύχει να κρατήσει τα παιδιά της στην Πόλη. Ο αριθμός των Ελλήνων θα μπορούσε μάλιστα να αυξηθεί εάν μετοικήσει εδώ κόσμος από την Ελλάδα. Το ενδιαφέρον είναι μεγάλο. Πολλοί Ελληνες μαθαίνουν τουρκικά και πολλοί Τούρκοι ελληνικά», σημειώνει ο κ. Δεμιρτζόγλου.

Πόλη
Πέντε τα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα


Επιστολή του Συνδέσμου Συνταξιούχων Ελληνοδιδασκάλων Αγ. Σαράντα και Δελβίνου στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας

Κ. Πρωθυπουργέ, προσπερνώντας κάθε τυπικότητα, σας απευθύνουμε μία ερώτηση: Ποιος είναι ο σκοπός της Ελληνικής Κυβέρνησης, να ξεριζώσει τους ομογενείς από την Αλβανία από τις πατρογονικές τους εστίες; Εάν είναι αυτός είναι ο σκοπός σας τότε η πολιτική που εφαρμόζεται, εσείς και οι προηγούμενες κυβερνήσεις είναι στο σωστό δρόμο.

Σε λίγα χρόνια θα μιλάτε (εμείς θα έχουμε αποχωρήσει από αυτή τη ζωή) για μια άλλη χαμένη πατρίδα του Ελληνισμού. Μόνο που σε αντίθεση με τις άλλες αλησμόνητες πατρίδες, στην περίπτωση μας, δεν μας έδιωξε ένα εχθρικό έθνος αλλά η κυβέρνηση του δικού μας έθνους. Πριν 100 χρόνια, με απόφαση και εντολή των ξένων δυνάμεων βρεθήκαμε εκτός συνόρων, αποκομμένοι από τον Εθνικό μας κορμό. Πολέμησαν την ταυτότητά μας, γίναμε μειονότητα στον τόπο μας, αλλά αντέξαμε. Και τώρα, μετά από 100 χρόνια, ξανά με εντολή των δυνατών και ξένων (δανειστών- τοκογλύφων), μένουμε στο «Έλεος του Θεού», στην κακιά μας τη μοίρα», ανυπεράσπιστοι και εγκαταλελειμμένοι. Με την πολιτική σας μας λέτε, αν θέλετε να επιβιώσετε, παρατήστε τα όλα και ελάτε εδώ

Εάν οι παραπάνω σειρές σας είναι αδιάφορες ή θεωρείται ότι έχετε πιο ουσιαστικά ζητήματα να ασχοληθείτε, τότε μην κουράζεστε να διαβάσετε τις επόμενες.

-Ο νόμος  4387/2016 , άρθρο 93 και εγκύκλιοι περί αυτού, δεν είναι μόνο αντιπατριωτικός αλλά και αντισυνταγματικός. Δεν υπάρχει  και ούτε θα υπάρξει  τέτοιο «διαβολικό» μυαλό να κάνει τέτοια ζημιά στο εθνικό ζήτημα. Για να επωφεληθούν οι ανασφάλιστοι υπερήλικες του επιδόματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης θα πρέπει να «διαμένουν μόνιμα και νόμιμα στην Ελλάδα: 1)δεκαπέντε συνεχόμενα έτη πριν από την υποβολή της αίτησης,… να έχουν 35 έτη στην Ελλάδα για να την πάρουν πλήρες…  και τον περιβόητο τύπο της χορήγησης της επιδότησης. …..

-Εάν ένας υπερήλικας που διαμένει 35 χρόνια και ένας ομογενής υπερήλικας από την Αλβανία  έχει πέντε χρόνια που μένει στην Ελλάδα, έχουν διαφορετικό στομάχι, έχουν διαφορετικές ανάγκες; Εμείς οι ίδιοι προτείναμε να αφαιρεθεί η σύνταξη από την Αλβανία, για να είναι όλοι ίσοι, αλλά το να βάζει κάποιο σοφιστικό τύπο για να πάρει το πολύ 100 ευρώ (και αυτό ούτε οι μισοί) και για να πάρουν αυτά τα 40-100 ευρώ πρέπει να μένουν μόνιμα στην Ελλάδα.

–Μην μας κόβετε τις ρίζες, γιατί αυτοί οι υπερήλικες φυλούν Θερμοπύλες, πράγμα που δεν θέλουμε να το αναφέρουμε, αλλά ούτε να μας το αναφέρουν. Μένοντας οι παππούδες στα πατρώα εδάφη, δεν κρατούν μόνο τις περιουσίες, αλλά κρατούν τους δεσμούς με την ιδιαίτερη πατρίδα των παιδιών και εγγονιών τους που έχουν έναν επιπλέον λόγο να επισκέπτονται τα πατρικά τους.

–Επιτέλους μην τους περιπαίζετε και ταλαιπωρείτε άλλο. Εάν δεν υπάρχει η δυνατότητα για ολόκληρο το επίδομα, ας δοθεί το μισό αλλά όχι άλλη ταλαιπωρία σε αμέτρητες υπηρεσίες σε Ελλάδα και Αλβανία.

Πρόταση: Ο κάθε υπερήλικας που συμπληρώνει τα 67 έτη, με μια φωτοτυπία της Αστ. Ταυτότητας ή του Ειδικού Δελτίου Ταυτότητας Ομογενούς και με μια υπεύθυνη δήλωση για το ποσό της σύνταξης, συνημμένη και η τελευταία απόδειξη πληρωμής από το ταμείο του στην Αλβανία, να του χορηγηθεί το Επίδομα Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ανασφάλιστων Υπερήλικων.

Κ Πρωθυπουργέ, με τους νόμους που κάνετε, κάποιοι θα αναγκαστούν να φύγουν. Εμείς δεν θα αφήσουμε τον τόπο μας, έχουμε όμως την ανάγκη να νιώσουμε ότι η πατρίδα και η Ελληνική Κυβέρνηση είναι δίπλα μας.

Άγιοι Σαράντα 05/09/2016

Σύνδεσμος Συνταξιούχων Ελληνοδιδασκάλων Αγίων Σαράντα και Δελβίνου

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Χιμάρα - Λιβάδι: Προδότες πουλάν γη που δεν τους ανήκει σε ξένους με τις ευλογίες του δημάρχου


Τίποτα δεν σταματά αυτούς που εργάζονται για τον αφελληνισμό της Χιμάρας. Ο γενίτσαρος δήμαρχος Γιόργκο Γκόρο κάνει πλάτες σε ανθρώπους δικούς του να πουλάνε εκτάσεις που δεν τους ανήκουν αλλά οικειοποιήθηκαν με πλαστά έγγραφα, σε άτομα άγνωστα στην περιοχή.
Ας δούμε ενδεικτικά τι δήλωσαν στο BREGU.NEWS δύο νόμιμοι ιδιοκτήτες που καταπατάται η περιουσία τους στην περιοχή Λιβάδι, ο κ. Διονύσης Γκούμας και ο κ. Ηλίας Γκούμας, πατέρας του Εθνομάρτυρα Αριστοτέλη.  

Διονύσης Γκούμας:

Έχουμε τη γη μας εδώ και ο πρώτος μου ξάδερφος Θοδωρής Γκούμας, που είναι υπάλληλος της Δημοτικής Αστυνομίας, έχει πουλήσει έκταση από την παραλία, μπροστά από το οικόπεδο μας που δεν του ανήκει και έτσι από οικόπεδο πρώτης γραμμής γινόμαστε οικόπεδο δεύτερης γραμμής.

Αυτό έχει συμβεί τα δύο τελευταία χρόνια που ο ξάδερφος μου Θοδωρής, είναι στη Δημοτική αστυνομία Χιμάρας.

Στα έγγραφα που έχει κάνει ο Θοδωρής Γκούμας έχει βάλει ως γείτονες άτομα που δεν ζουν ή δεν έχουν καθόλου γη εδώ.

Για παράδειγμα έχει βάλλει ως γείτονα τον παππού μας Γιάννη Γκούμα ο οποίος δεν ζει αλλά και δεν είχε ποτέ περιουσία σε αυτό το χώρο. Εμείς διαθέτουμε έγγραφα που αποδεικνύουν ότι ο πατέρας του Θοδωρή Γκούμα δεν διαθέτει γη εδώ.

Έχουμε διαμαρτυρηθεί και στο δημαρχείο και στην αστυνομία, αλλά όπως φαίνεται έχει μερίδιο και ο Δήμαρχος σε αυτή την υπόθεση.



Ηλίας Γκούμας:

Το πρόβλημα μας είναι ότι μας έχουν καταπατήσει την περιοχή που λέγεται λιβάδι. Ο πρώτος μου ξάδερφος Γρηγόρης Γκούμας έχει πουλήσει την γη μας χωρίς να μας ρωτήσει. Είχαμε περιφράξει όλοι μαζί τα ξαδέρφια τη γη που είχαμε και το μπροστινό το μέρος από το οικόπεδο μας ανήκει σε εμάς όπως ανήκει σε όλους που είναι στην πρώτη γραμμή μέχρι τον Πάνο Κόκα. Έχουμε οικόπεδο όλα τα πρώτα ξαδέρφια εδώ αλλά το μερίδιο του Γιάννη Γκούμα το έχουν τα αδέρφια του Γρηγόρη Γκούμα ο Δήμος και ο Χρήστος. Ο Γρηγόρης δεν διαθέτει εδώ περιουσία και πούλησε μία έκταση με ψεύτικα χαρτιά. Εμείς δεν τον γνωρίζουμε αυτόν που το αγόρασε και δεν έχουμε τίποτα μαζί του.

Έχουμε τους τίτλους ιδιοκτησίας του 1946 και με το νέο νόμο 7501 είναι πάλι δική μας η γη. Μερικοί ιδιοκτήτες μετά την πτώση του κομουνισμού περιέφραξαν τη γη τους, αλλά εμείς δεν το κάναμε γιατί δεν πιστεύαμε ότι θα ερχόταν κανείς να μας την πάρει.

Εμείς απλώς θέλουμε τη γη που μας ανήκει.

Έχουμε πάει στην αστυνομία και στο δημαρχείο και ο Δήμαρχος μας απάντησε ότι είναι νόμιμα τα χαρτιά αυτού που έχει αγοράσει τη γη!

Για εμάς δεν είναι νόμιμα είναι ψεύτικα. Έχουμε πάρει βεβαίωση από την αρμόδια υπηρεσία στην Αυλώνα πριν από έξι μήνες, σύμφωνα με την οποία ο Γρηγόρης Γκούμας δεν διαθέτει γη εδώ στο Λιβάδι.

Βλέπουμε ότι σκάβουν χωρίς να ξέρουμε τι ακριβώς θέλουν να κάνουν αλλά το σίγουρο είναι ότι μας εμποδίζουν να πάμε στα οικόπεδα μας.

Κάνουμε έκκληση στην κυβέρνηση να πάρει τα απαραίτητα μέτρα ώστε να λύσει το πρόβλημα μας. Να γίνουν έρευνες και να βρεθεί αυτός που πούλησε τη γη με ψεύτικους τίτλους.

Μου σκοτώσανε τον ένα γιό και δεν θα αφήσω να μου σκοτώσουν και το άλλο γιό. Μου σκότωσαν το μεγάλο γιο και τώρα με σκοτώνουν λίγο λίγο κάθε μέρα παίρνοντας τη γη μου...

Περισσότερα στην διεύθυνση
https://www.facebook.com/Aleanca-per-Mbrojtjen-e-Pronave-te-Bregdetit-AMPB-Faqja-zyrtare-1773932742865937/

Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Φόβοι για νέα Ειδομένη στην Κακαβιά - Επαγρύπνηση στα σύνορα με την Αλβανία

  Από τους 40 πρόσφυγες, οι 25 κατασκήνωσαν σε ένα οικόπεδο που βρίσκεται κοντά στο ΚΤΕΛ Ιωαννίνων και ενδεχομένως να επιχειρήσουν και πάλι να φύγουν προς την Κακαβιά Φόβους ότι οι πρόσφυγες μπορεί να στήσουν μια νέα... Ειδομένη στην ελληνοαλβανική μεθόριο εκφράζουν οι Αρχές, και η Αστυνομία έχει αυξήσει τις δυνάμεις της και τους ελέγχους στον μεθοριακό σταθμό της Κακαβιάς, μετά την απόπειρα μιας ομάδας 40 ατόμων να περάσουν στη γειτονική χώρα με το... ΚΤΕΛ.

Οι πρόσφυγες, ανάμεσά τους και πολλά μικρά παιδιά, που εμφανίστηκαν στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, δήλωσαν στους αστυνομικούς που έκαναν περιπολία ότι έφυγαν από τη δομή φιλοξενίας στον Κατσικά Ιωαννίνων και είχαν προορισμό τον Λαγκαδά Θεσσαλονίκης. Ομως το λεωφορείο για τη Θεσσαλονίκη αναχώρησε χωρίς εκείνοι να επιβιβαστούν και τότε σήμανε συναγερμός. Τελικά κάποιοι από αυτούς παραδέχτηκαν ότι προορισμός τους ήταν η Αλβανία και ήθελαν να επιβιβαστούν σε λεωφορείο που εκτελούσε το δρομολόγιο μέσω Κακαβιάς, ενώ όπως προέκυψε είχαν φύγει από το κέντρο φιλοξενίας στον Λαγκαδά.

Στην Αστυνομία έγινε μεγάλη κινητοποίηση, καθώς υπήρχε φόβος να έχουν υποκινηθεί από κάποιον και σύντομα ο αριθμός τους να μεγαλώσει. Ολο το Σαββατοκύριακο τα λεωφορεία που έφταναν στο ΚΤΕΛ Ιωαννίνων από περιοχές όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες ελέγχονταν εξονυχιστικά.

Παρότι εκτιμάται ότι ήταν μεμονωμένη κίνηση μιας ομάδας προσφύγων, η αστυνομική κινητοποίηση δεν έληξε, καθώς δεν αποκλείεται να... ανοίξει η όρεξη και σε άλλους να κινηθούν προς την ελληνοαλβανική μεθόριο.

Από τους 40 πρόσφυγες οι 25 «κατασκήνωσαν» σε ένα οικόπεδο που βρίσκεται κοντά στο ΚΤΕΛ Ιωαννίνων και ενδεχομένως να επιχειρήσουν και πάλι να φύγουν προς την Κακαβιά, ενώ οι υπόλοιποι... εξαφανίστηκαν.

«Αν ανοίξει η δίοδος προς την Αλβανία, η κατάσταση θα γίνει ανεξέλεγκτη. Οι πρόσφυγες δεν πρέπει να παρασύρονται από επιτήδειους που θέλουν μόνο να τους εξαπατήσουν και τους πουλούν ψεύτικες ελπίδες» λέει στο «Εθνος» στέλεχος της ΕΛ.ΑΣ. στην Ηπειρο.
Την ίδια ώρα έκρυθμη παραμένει η κατάσταση στη Λέσβο και στα νησιά του βορείου Αιγαίου, όπου οι ροές εμφανίζονται μειωμένες, αλλά όχι μηδενικές. Το Σαββατοκύριακο 35 πρόσφυγες και μετανάστες εντοπίστηκαν σε λέμβο στο απόκρημνο ακρωτήρι Πράσσο στα νότια της Σάμου και μεταφέρθηκαν με ασφάλεια στο Βαθύ, ενώ άλλα 46 άτομα περισυνελέγησαν σε ανάλογη επιχείρηση της Frontex και του Λιμενικού στη Χίο.

Στη Μυτιλήνη έγινε διευρυμένη σύσκεψη του δημοτικού συμβουλίου και φορέων του νησιού και αποφασίστηκε να ζητηθεί η αποσυμφόρηση του νησιού από τους περίπου 5.500 πρόσφυγες και μετανάστες, και μάλιστα αμέσως.

«Αν δεν πάρουμε χρήματα για το Καρά Τεπέ, στο τέλος της χρονιάς ο δήμος θα το κλείσει, γιατί δεν μπορεί άλλο να το συντηρεί. Ας καταλάβουν επιτέλους όλοι ότι τα χρήματα της πολιτείας και της Ευρωπαϊκής Ενωσης πρέπει να δίνονται στους δήμους και όχι στις ΜΚΟ. Εγώ ελεημοσύνη από τις ΜΚΟ δεν παίρνω» είπε στο «Εθνος» ο δήμαρχος Λέσβου, Σπύρος Γαληνός.
Παράλληλα, ο κ. Γαληνός εφιστά την προσοχή των κατοίκων της Μόριας, καθώς φοβάται για την παρουσία ακραίων στοιχείων στη σημερινή κινητοποίηση με την οποία ζητούν να αποσυμφορηθεί το κέντρο φιλοξενίας, που είναι χωρητικότητας 2.500 ατόμων και σήμερα έχει 4.000 άτομα.

«Είμαστε όλοι μαζί σας και συμπαραστεκόμαστε στον αγώνα σας, αλλά είναι εγκληματικό να σας ξεσηκώνουν ακραίες φωνές, που θέλουν να εκμεταλλευτούν τον αγώνα σας και να δημιουργήσουν σκηνικό φασιστοποίησης. Απομονώστε τους, στο νησί της ειρήνης και της αλληλεγγύης δεν χωρά ο ρατσισμός» είναι το μήνυμα που στέλνει.

Το δημοτικό συμβούλιο Λέσβου απέστειλε ψήφισμα τεσσάρων σημείων στα συναρμόδια υπουργεία και στην ΚΕΔΕ. Σε αυτό οι Αρχές του νησιού ζητούν να απορροφηθούν οι πρόσφυγες σε όλους τους δήμους της χώρας, να δημιουργηθούν σε αυτούς μικρές δομές των 300-400 ατόμων, να αποσυμφορηθούν αμέσως τα κέντρα φιλοξενίας στη Μόρια και στο Καρά Τεπέ, και να χρηματοδοτηθεί ο δήμος ώστε να συνεχίσει τη λειτουργία του το Καρά Τεπέ, που έχει σήμερα 1.200 πρόσφυγες και μετανάστες.


ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ

ΕΘΝΟΣ
18/9/2016

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: Αντιδράσεις στην Αλβανία για τις κινητοποιήσεις των Χιμαριωτών - Στο στόχαστρο ο Παναγιώτης Μπάρκας


Οι διαμαρτυρίες των ελλήνων μειονοτικών στη Χειμάρρα προκάλεσαν ανθελληνικές αντιδράσεις στα Τίρανα και αυτό που ενόχλησε περισσότερο ήταν η συνάντηση του Προέδρου της χώρας Μπουγιάρ Νισάνι με τον επικεφαλής της «Κοινότητας Χειμαρριωτών» Νίκο Νεράντζη. Έτσι άρχισε η γνωστή συζήτηση για το αν οι Χειμαρριώτες δικαιούνται να μιλούν ελληνικά και να προασπίζουν την ελληνική ταυτότητά τους.
• Ξαναστήνεται πάλι το γνωστό σκηνικό περί ακραίων και εξτρεμιστών Ελλήνων στη Χειμάρρα, καθώς δημοσιεύματα συνδέουν τον Ν. Νεράντζη, τον Β. Ντούλε, τον Ιλίρ Πάτσο, τον Φρέντι Μπελέρη και άλλους κύκλους με τον Σαλί Μπερίσα, υποστηρίζοντας ότι λειτουργούν υπό την καθοδήγησή του. Συγκεκριμένα τονίζουν ότι ο τελευταίος, προκειμένου να πλήξει την αλβανική κυβέρνηση, επιδιώκει να στήσει σκηνικό έντασης με την Ελλάδα. Στα δημοσιεύματα αυτά σπεύδουν γνωστοί ανθελληνικοί κύκλοι να συνδέσουν τις αντιδράσεις των Ελλήνων μειονοτικών της Χειμάρρας και με την πρόθεση του Σ. Μπερίσα να δημιουργήσει εντάσεις για να καλύψει την υποχωρητική στάση του έναντι της Ελλάδας στην υπογραφή της Συμφωνίας για την οριοθέτηση των Θαλασσίων Ζωνών.

• Στην Αλβανία πάντως έχουν βρει θέμα να ασχολούνται: Από ακραίους κύκλους γίνεται επίθεση στον πρώην βουλευτή της ΟΜΟΝΟΙΑΣ Π. Μπάρκα, ιστορικό στέλεχος της ελληνικής μειονότητας και καθηγητή Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο του Αργυροκάστρου, με αφορμή τις δηλώσεις του για το πολυφωνικό τραγούδι, το οποίο, όπως είπε, ενώ ανήκει στην Ήπειρο, γίνεται προσπάθεια από τους Αλβανούς να χαρακτηρισθεί αλβανικό. Οι αλβανοί «ειδικοί» βεβαίως έσπευσαν να παραδεχτούν ότι το πολυφωνικό τραγούδι υπάρχει και στην Ελλάδα, αλλά μόνο μέσα από τις… κοινότητες Αλβανών που ζουν εδώ.

Οι ακραίοι στα Τίρανα μάλιστα στράφηκαν εναντίον του Π. Μπάρκα, γιατί θεωρούν ότι με τη συζήτηση αυτή ουσιαστικά επιχειρεί να προωθήσει την αντίληψη περί εθνικής ταυτότητας της Ηπείρου!

ΤΟ ΠΑΡΟΝ της Κυριακής
11/09/2016

Κυριακή, 18 Σεπτεμβρίου 2016

Νέα σχολική χρονιά με παλιά προβλήματα για το ελληνικό σχολείο σους Αγ. Σαράντα

Νέα σχολική χρονιά με παλιά προβλήματα για το ελληνικό σχολείο σους Αγ. Σαράντα
Είναι η εικοστή φορά που επισκεπτόμαστε, την πρώτη μέρα της έναρξης του σχολικού έτους, το ελληνικό σχολείο των Αγίων Σαράντα. Γιατί το σχολείο αυτό έχει τις ιδιαιτερότητές του. Έχει την ιστορία, έχει και τον αγώνα του.

Λίγη ιστορία
Άνοιξε για πρώτη φορά μπροστά από 24 χρόνια. Το 1992. Με δυσκολίες και με αγώνα. Με συλλαλητήρια και διαμαρτυρίες. Από την οργάνωση της Ομόνοιας. Πλάι της όλος ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός. Δάσκαλοι, γονείς και μαθητές.
Έκλεισε την επομένη χρονιά γιατί ο τότε Πρωθυπουργός Α. Μέξι στέλνει στις 12.10.1992 τηλεγράφημα προς το ΝομαρχιακόΣυμβούλιο όπου ανάφερε: «Στο νομό σας, στα Εξαμίλια και στην πόλη των Αγ. Σαράντα, έχουν ανοίξει σχολεία στην ελληνική γλώσσα, διαστρεβλώνοντας έτσι το διάταγμα 17 ημερομηνία 27.9.1991 του Υπουργείου Παιδείας, το οποίο εξηγεί πως αυτά μπορούν ν' ανοιχτούν μόνο στις καθαρές μειονοτικές περιοχές. Γι’ αυτό τα σχολεία όπου κι αν έχουν ανοίξει χωρίς άδεια, να κλείσουν αμέσως...»
Σαν δεν έφτανε η πρωθυπουργική διάταξη για το κλείσιμο των ελληνικών σχολείων, στις 13.9.1993 στέλνεται η περίφημη εγκύκλιος αρ. 17 που αφαιρούσε το δικαίωμα στην τοπική εξουσία, τη Νομαρχία, για την έναρξη ελληνικών σχολείων και διαβιβάζει αυτό το δικαίωμα στο Υπουργείο Παιδείας αυθαίρετα και αφ’ ετέρου, έξω κάθε νόμιμης και ανθρώπινης λογικής, ασκείται αστυνομική βία, επιδιώκεται το κλείσιμο αυτών των σχολείων και συνάμα η αλβανοποίηση του οκτάχρονου προγράμματος στα 70%
«…Είναι καιρός να σηκώσομε το ανάστημά μας και να υπερασπίσουμε σθεναρά και αποφασιστικά τη μητρική μας γλώσσα, αν θέλουμε να επιζήσουμε σαν Έλληνες σ' αυτά τα χώματα που λέγονται Β. Ήπειρος, στα χώματα που μας γέννησαν Έλληνες, στα χώματα που δικαιούμαστε να πεθάνουμε Έλληνες...», τόνιζε η διαμαρτυρία του Γενικού Συμβουλίου της Ομόνοιας. Κι άλλες διαμαρτυρίες. Αποχή από τα μαθήματα. Αγώνας… 
Έτσι κατορθώθηκε το 1995 να ξαναλειτουργήσουν κανονικά τα σχολεία στις πόλεις των Αγίων Σαράντα, Δελβίνου, Αργυροκάστρου και στα χωριά με μεικτό πληθυσμό: Μπίστρισα, Εξαμίλια, ΜΤΣ και Μετόχι.
Είκοσι ένα χρόνια μετά
Πολλά σχολεία έκλεισαν. Λόγω μαθητών. Οι δάσκαλοι μετανάστευσαν. Τα εναπομείναντα σχολεία, αυτά  εν λειτουργία, με λίγους μαθητές. Το μόνο που αντιστέκεται, που μάχεται, είναι αυτό των Αγίων Σαράντα. Κάθε χρονιά ο αριθμός των μαθητών κυμαίνεται από 180 έως 220. Ένας σημαντικός αριθμός. Φέτος, όπως μας ενημερώνει η διευθύντρια,  μέχρι τώρα είναι εγγεγραμμένοι 185, αλλά ο αριθμός θ’ αυξήσει.
Έχει σημαντικό αριθμό το σχολείο αυτό, παρά τις δυσκολίες:
Δυσκολίες με το κτίριο. Κι όταν λέμε κτίριο εννοούμε δικό μας ελληνικό σχολείο. Με μαθητές, δασκάλους και διεύθυνση. 21 χρόνια τονίζεται και ξανατονίζεται. Υποσχέσεις και παραϋποσχέσεις. Τίποτε. Έμεινε μέσα στο αλβανόφωνο σχολείο της πόλης.
Δυσκολίες με τα βιβλία. Ποτέ οι δικοί μας  μαθητές δεν πήραν ολοκληρωτικά τα βιβλία από την πρώτη μέρα. Πάντα κωλυσιεργίες. Πάντα εμπόδια. Κι εφέτος η Πρώτη τάξη χωρίς βιβλία. Ήρθαν στην τάξη. Ένα Αλφαβητάριο θέλουν. Το ψωμάκι το έχουν μαζί τους.
Δυσκολίες με το περιεχόμενο.  Στα βιβλία της Γεωγραφίας και της Ιστορίας. Που μιλούν για την μεγάλη Αλβανία. Για τα Ιωάννινα, πρωτεύουσα της Αλβανίας. Που δηλητηριάζουν τα δικά μας παιδιά. Τα Βορειοηπειρωτόπουλα.
Συναντήσεις έγιναν. Επιτροπές σχηματιστήκαν από τα δύο κράτη. Υποσχέσεις μπόλικες. Το αποτέλεσμα το ίδιο. Σημειωτόν. Γιατί έτσι κάποιον ωφελεί.
Την πρώτη μέρα
Δεκαοκτώ παιδάκια κάθισαν στα θρανία.  Η ματιά τους κάτι έδειχνε…  Την έλλειψη των βιβλίων. Ο αριθμός θ’ ανέβει, μας λέει η δασκάλα Λορένα Παπά.  Οι γονείς όλοι μαζί τους.  Και ο Γ. Πρόεδρος της Ομόνοιας, Λεωνίδας Παπάς, τους ευχήθηκε: «Καλή χρονιά και επιτυχίες. Ν’ αγαπούν το σχολείο και να βγουν άξιοι και γραμματισμένοι άνθρωποι για τον εαυτό τους και για την κοινωνία. Θα ’ρθουν και τα βιβλία…»
Ας ελπίσουμε πως δεν θ’ αργήσουν.
Ας ελπίσουμε πως και οι άνωθεν δυσκολίες θα ξεπεραστούν.
Βαγγέλης Παπαχρήστος

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

Παρέμβαση ΕΣΒΗ 1914 σε διεθνή ημερίδα για τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων

Ο εκπρόσωπος του ΕΣΒΗ 1914 Ιωάννης Παππάς
απευθύνει ερωτήσεις στους ομιλητές της ημερίδας

Το Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε ημερίδα με θέμα: «Η Νομική Κατοχύρωση των Δικαιωμάτων των Μειονοτήτων», στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την 61η επέτειο των Σεπτεμβριανών που διοργάνωσε η Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών (Οι.Ομ.Κω) στην Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά.

Κεντρικοί ομιλητές ήταν η Καθηγήτρια και Πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής για τη Σύμβαση Πλαίσιο της Προστασίας των Εθνικών Μειονοτήτων του Συμβουλίου της Ευρώπης Petra Roter και ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ηνωμένων Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (FUEN) Loránt Vincze. Συντονιστής ήταν ο Πρόεδρος της Οι.Ομ.Κω. Νικόλαος Ουζούνογλου.
Μετά το πέρας των εισηγήσεων ακολούθησαν ερωτήσεις από τους παρευρισκόμενους προς τους κεντρικούς ομιλητές.

Μεταξύ άλλων ερώτηση προς την Πρόεδρο της Συμβουλευτικής Επιτροπής για τη Σύμβαση Πλαίσιο της Προστασίας των Εθνικών Μειονοτήτων του Συμβουλίου της Ευρώπης Petra Roter έθεσε και το μέλος του προεδρείου του Εθνικού Συλλόγου "Βόρειος Ήπειρος 1914" Ιωάννης Παππάς.   


Η ερώτηση που κατατέθηκε και γραπτώς είχε ως εξής:

«Αξιότιμη κυρία Roter,
Ονομάζομαι Ιωάννης Παππάς και εκπροσωπώ τον Εθνικό Σύλλογο Βόρειος Ήπειρος 1914, φορέα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία.

Η Ελληνική Μειονότητα αναγνωρίστηκε ουσιαστικά από το αλβανικό κράτος με το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, το οποίο συνυπέγραψε με τις Μεγάλες Δυνάμεις (Μ. Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία, Αυστρο-ουγγαρία, Γερμανία, Ιταλία) στις 17/05/1914 και την Συμφωνία της Καπεστίτσας που συνυπέγραψε με την Ελλάδα στις 20/05/1920.

Επίσης η Αλβανία υπέγραψε την Σύμβαση - Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων στις 29/06/1995, το επικύρωσε στις 28/09/1999 και ισχύει στο αλβανικό κράτος από την 01/01/2000.

Θα ήθελα να σας κάνω γνωστό ότι το πρωταρχικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, δηλαδή της ιστορικής περιοχής που σήμερα αποτελεί το νότιο τμήμα της επικράτειας της Αλβανίας, είναι ότι το αλβανικό κράτος αναγνωρίζει την ιδιότητα της
Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας για τους κατοίκους των μόλις 99 χωριών που ανήκουν στο Δήμο Δρόπολης της Περιφέρειας Αργυροκάστρου και στον Δήμο Φοινίκης της Περιφέρειας Αυλώνας.

Με αυτόν τον τρόπο μένουν εκτός Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας περιοχές με αμιγή ή σημαντικό ελληνικό πληθυσμό, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι τους να μην δικαιούνται τα ανάλογα δικαιώματα.

Μεγαλύτερο παράδειγμα αποτελεί η πόλη των Αγίων Σαράντα, η οποία μέχρι το 1991, όταν και έπεσε το κομουνιστικό καθεστώς, είχε σαφή ελληνική πληθυσμιακή πλειοψηφία. Απόδειξη ήταν η ανάδειξη εκείνη τη χρονιά στις πρώτες δημοκρατικές εκλογές του Έλληνα υποψηφίου Λάμπη Γκιάτη ως Δημάρχου της πόλης. Στη συνέχεια όμως βάση μεθοδεύσεων των αλβανικών
κυβερνήσεων πραγματοποιήθηκε ένας ξέφρενος εποικισμός των Αγίων Σαράντα, με κατάληξη σήμερα οι Έλληνες να αποτελούν στην πόλη μειοψηφία.

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται τα τελευταία χρόνια και σε μία άλλη μη αναγνωρισμένη μειονοτική περιοχή με ελληνικό πληθυσμό, τη Χιμάρα, όπου λαμβάνει χώρα υφαρπαγή ιδιοκτησιών, ενώ τις ημέρες που διανύουμε η αρπαγή των περιουσιών έχει και την στήριξη της αλβανικής κυβέρνησης με πρόσχημα κάποιο αυθαίρετο σχέδιο ανάπτυξης.

Όμως το Άρθρο 16, που απαγορεύει την εθνική πληθυσμιακή αλλοίωση, καταπατάται αδιάκοπα ακόμα και σε αναγνωρισμένα από το αλβανικό κράτος ελληνικά μειονοτικά χωριά κυρίως στην ευρύτερη περιοχή των Αγίων Σαράντα, τα οποία θεωρητικά προστατεύονται από τη Σύμβαση - Πλαίσιο.

Το πρόβλημα της μη αναγνώρισης κάποιων περιοχών επεκτείνεται και στην μη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας από δημόσια μειονοτικά σχολεία. 

Θα ήθελα να σας ρωτήσω κυρία πρόεδρε:

1ον) Πως μπορούμε σε περιοχές με ελληνική πλειοψηφία ή με σημαντικό ποσοστό ελληνικό πληθυσμού, τις οποίες δεν αναγνωρίζει το αλβανικό κράτος ως μειονοτικές, να εξασφαλίσουμε τα ανάλογα δικαιώματα που απορρέουν από τη Σύμβαση - Πλαίσιο;

2ον) Εφόσον ένα κράτος, ακόμα και σε περιοχές που αναγνωρίζει ως μειονοτικές, παραβιάζει αποδεδειγμένα τη Σύμβαση – Πλαίσιο, προχωρώντας σε εθνική πληθυσμιακή αλλοίωση, σε ποιες ενέργειες πρέπει να καταφύγουν τα μέλη των εθνικών μειονοτήτων και που πρέπει να
απευθυνθούν ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη;
»


Η απάντηση της εκπροσώπου του Συμβουλίου της Ευρώπης Petra Roter:

«Είναι μία καλή ευκαιρία τώρα. Η Αλβανία έχει υπογράψει και έχει υιοθετήσει τη Σύμβαση - Πλαίσιο, επομένως είναι ο πλέον κατάλληλος χρόνος να κάνετε τις παρεμβάσεις σας στην Γραμματεία της Σύμβασης - Πλαίσιο και να ενημερώσετε για το τι συμβαίνει. 
Όταν εμείς θα επισκεφθούμε την Αλβανία θα πάμε να δούμε και τα μέλη της Ελληνικής Μειονότητας, όπου θα εξετάσουμε και θα διαπιστώσουμε αυτά τα οποία αναφέρετε.
Βεβαίως η αλλοίωση πληθυσμού είναι παραβίαση της Συνθήκης. Υπάρχουν σοβαρές εξελίξεις στην Αλβανία με αναπτυξιακά προγράμματα τα οποία πρέπει να λάβουμε υπόψιν όπως επίσης θα λάβουμε υπόψιν με πολύ προσοχή αυτά τα οποία θα μας αναφέρετε».    

Όσον αφορά την πρώτη ερώτηση η κυρία Roter απάντησε και σε συνδυασμό και με άλλη ερώτηση ότι η Σύμβαση - Πλαίσιο δεν καθορίζει τι αποτελεί και τι δεν αποτελεί μειονότητα, όσον αφορά τις περιοχές, δίνοντας ένα ευέλικτο ορισμό στον χαρακτηρισμό.  

Όπως και να έχει ο Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914 άνοιξε άλλον έναν δίαυλο επικοινωνίας με τους διεθνείς οργανισμούς.